وبلاگ سردفتران پیشکسوت

پیشینه تاریخی تنظیم اسناد درایران 

بررسی پیشینه تاریخی فرهنگ ایران نشان می دهد تنطیم اسناد ازدیربازسابقه داشته است ، چنانچه حتی دراساطیر کهن مثل داستان کاوه آهنگرآمده است که ضحاک از کاوه در خواست که سندی محضری به نفع او امضاء کند: (( یکی محضر اکنون به بیاید نوشت که جزتخم نیکی سپهبد نکشت )). در حدود 3200 سال پیش از میلاد پس از اختراع خط در عیلام ، عیلامی ها همزمان با سومری ها به ثبت وضبط وبایگانی سوابق رسمی آغاز کردند وبعدها با قوانین مکتوبی که از بابل به شوش وارد کردند، فرهنگ بومی خود را درزمینه تنظیم وبایگانی اسناد تقویت کردیند .متجاوز از 300 لوحه سنگی متعلق به 1700  تا 2300 سال پیش از میلاد که در شوش کشف شده است ، شامل کد معروف حمورابی 2133 - 2081 پیش از میلاد ودیگر سند های حقوقی است . در کد حمورابی که 282 ماده است ، مواد 44 و60 درباره چکونگی تحریر قرارداد اجاره ومدت ومبلغ اجاره ، تعیین تکلیف می کند . مهم تر آنکه برابر ماده 120 ودیعه گذاشتن طلا ونقره واشیای نفیس دیگر وبرابر ماده 127 عقد ازدواج هردو از عقودی است که باید به صورتی کتبی انجام میشد وبرای احراز این اعمال حقوقی ، تنظیم اسناد مکتوب ضرورت داشت . در عصر هخامنشی ، مخصوصا با قوانین داریوش نظم حقوقی ، مالیاتی واوزان ومقادیردر سرتاسر دولت یکنواخت شد ولزوما اسناد مهم رسمی ، باید برای محفوظ ماندن از خطرضیاع به قید کتابت درمی آمد.